24/09: Glenn Baeten

24/09: Glenn Baeten

Glenn Baeten voelt zich goed bij zijn nieuwe club Wezel Sport

 

DSC02389.JPG

Met een mooie zes op zes na twee thuiswedstrijden zit Wezel duidelijk op schema. Drie goals gescoord en geen enkel doelpunt tegen: mooie cijfers, zeker voor een doelman. Dus zochten we Glenn Baeten even op na de training, geleid door keeperstrainer en ex-doelman Peter Emmers. In een onderhoudende babbel confronteren we Glenn onmiddellijk met deze cijfers.

“Leuk inderdaad voor een doelman en dat zorgt voor het nodige vertrouwen, maar dat is niet enkel mijn verdienste, want de vier jongens achterin zorgden voor een meer dan verdienstelijke organisatie waardoor ik toch niet zo zwaar onder druk kwam te staan in onze eerste twee matchen”, zegt de bijna 29-jarige goalie van Wezel, die overkwam van Sint-Dimpna. Toch had Glenn vorige zaterdag tegen Ranst bij een 0-0-tussenstand een mooie voetveeg in petto en hield hij zo de belangrijke nul op het bord.

Onze figuur van ‘In de kijker’ heeft al een hele voetballoopbaan achter de rug. Zo versleet hij zijn eerste voetbalschoentjes bij FC Herentals maar Verbroedering Geel en vooral Nijlen zagen in de jonge en frele Glenn de nodige keeperskwaliteiten. In zijn eerste doelwachtersjaren als piepjonge doelman had hij destijds meer dan een boon voor zijn idool Dieter Schmeichel, die in de jaren 90 hoge ogen gooide bij Manchester United en dat werd zijn lievelingsploeg, nog steeds. “Maar dat wordt door mijn vrienden de voorbije jaren door de mindere prestaties van United met hoongelach onthaald”, zucht de Wezelse doelman met een grappige ondertoon.   

 Bij Nijlen begon voor Glenn - die toen in Herentals woonde - het echte voetbalwerk.

“Bij die club kwam ik als 15-jarige bij de kern en debuteerde ik als 16-jarige in tweede provinciale. Nadien verdedigde ik met wisselend succes de kleuren van Vlimmeren, Houtvenne en Berg & Dal omdat ik door omstandigheden niet altijd tot spelen kwam en regelmatig op de bank belandde.”

Met de fiets naar de training

“Ik was dan ook blij dat ik via Jos Van Peel bij Sint-Dimpna terechtkwam waar ik gedurende vijf seizoenen toch mee de opgang van de club kon bewerkstelligen met promotie van derde naar eerste provinciale en daar leerde ik ook mijn huidige club Wezel kennen want we vochten heel wat mooie duels uit.”

Maar Glenn zag ook de keerzijde van de medaille bij de Geelse club.

 “Vorig seizoen viel ik gekwetst uit in de voorbereiding na een match tegen mijn ex-club Berg & Dal. Doordat ik de ligamenten van mijn sleutelbeen scheurde duurde het zes maanden om terug speelklaar te geraken. Ik speelde er graag maar ik koos nu voor Wezel omdat ik me sportief kon verbeteren en me wel kon vinden in de ambities van de club. Ook het feit dat mijn ex-ploegmaat Sepp De Roover trainer werd trok me aan.”

“ Ik ben in Wezel in een groep terechtgekomen met spelers die op een hoger niveau gevoetbald hebben en daar kan ik van leren. Bovendien woon ik sinds een aantal jaren vlakbij het terrein (Bankei) zodat ik met de fiets naar de training kan komen wat ook een enorm pluspunt is. Ook naar de familie toe want samen met mijn vrouw Annelies hebben we onze handen meer dan vol met de opvoeding van onze bengels Mitte (3,5 jaar)  en Ellis van 9 maanden, maar ik ben dan ook wel een familieman”, besluit onze gesprekspartner die beroepsgewijs projectleider is en nog een bijberoep heeft als bouwcoördinator.

Wij wensen Glenn alle  succes toe bij zijn nieuwe club Wezel Sport.

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!